Verhalen

Cor - brief

Terug naar vorige pagina

Amsterdam, 17 juni 1945

Beste Dames,

Dat waren wij blij toen wij uw schrijven ontvingen. We zaten al die tijd in spanning. We wisten niet waar of onze kleine was. Verschillende keren ben ik er naar wezen informeeren maar ze zeiden telkens “wij weten het niet maar hij maakt het goed” en daar konden wij dan maar mee doen. Verleden week heb ik naar Groningen geschreven om inlichtingen, maar ik heb daar nog geen bericht op terug, dus u begrijpt hoe blij wij met uw schrijven waren. Wij hopen nu maar dat er door het verliezen van het kaartje geen vergissing in het spel is, maar daar zullen wij maar op vertrouwen.

Wij vonden het leuk dat u hem de naam van Pimmetje hebt gegeven. Wij noemen hem Corrie. Corrie wordt met 29 juli 1 jaar, wij hopen dat hij dan zoo ver is dat we hem dan thuis kunnen krijgen, want het verlangen naar hem is zeer groot dat begrijpt u wel, maar aan de andere kant willen we ook niet forceeren want dat zou erg ondankbaar zijn.
De moeder van Wimmetje Haga is zeker bij fam in Groningen zoodat ze U een bezoek kan brengen. Voor ons zal dat wel niet gaan ten 1e de reisvergunning, 2e mijn werk en mijn vrouw haar huiselijke plichten en je hebt gauw een week nodig. Het kan wel eens gebeuren dat er een tante of een nicht op bezoek komt want ik heb wel fam in de stad en daarbuiten wonen b.v. in Winsum en in Noord- en Zuidhorn en nog andere plaatsen. Mijn tante in de stad woont voormalig klein Poortje no. 1. Wij zijn blij dat onze kleine zoo goed eet en dat nooit genoeg hebben dat was hier thuis zoo erg, al had hij pas gegeten en mijn vrouw liep met een pannetje voorbij dan was het huilen geblazen, maar dat kwam omdat er geen voeding in zat, daarom zijn we zoo dankbaar dat hij het nu zoo goed heeft en we bedanken U dan ook wel hartelijk voor de goede zorgen waarmee u en mej. Botjes hem omringen. Dat hij al staan kan en zoo gegroeid is daar zijn wij ook heel erg blij om want dat is een teken dat hij al heel wat sterker is, hij zal er ook wel wat tandjes bij hebben denk ik.

U pakt hem maar eens extra. 1 keer voor mijn vrouw, 1 keer voor mij en 1 keer voor zijn broertje. Verder doen wij U en mej. Botjes de hartelijke groeten en tot een volgend bericht.
Uw J. Böning