Brief van de moeder van Giel de Bast - deel 1

Brief van de moeder van Giel de Bast - deel 2

Amsterdam, 3 april 1945

Beste mejuffrouw,

Daar ik al drie brieven heb ontvangen en nog geen gelegenheid heb gehad om terug te schrijven om reden dat ik met de andere twee kinderen ook bezig was om naar buiten te krijgen, zo vraag ik u beleefd dat niet als laksheid op te willen vatten, daar ik graag al veel eerder had willen schrijven. Ons oudste dochtertje van 8 jaar is nu ook vertrokken op 21 maart naar Groningen, doch wij weten nog geen nader adres van haar wij hopen maar dat zij dicht in de buurt van Gieltje is.Ons andere zoontje van 5 jaar kunnen wij niet weg krijgen om reden dat hij ’s nachts nog in zijn bed plast. De dokter van het Binnengasthuis vindt het hard nodig dat het kind naar buiten ging en beter voedsel dan zou het wel over gaan doch dat hielp niets ik kreeg hem niet weg. Wij vernamen uit U brief dat Gieltje weer verkouden was het is nog steeds die bronchites. Wij hopen maar dat hij daar gauw af is. Zou dat nog steeds het gevolg van die dauwworm zijn?Nu u schreef ook dat er een kiekje is gemaakt wij zouden er erg blij mee zijn als het kwam daar wij geen enkele foto van hem hebben. Het was ook zoo’n nare tijd en ik had nergens geen lust meer in. Wat vinden wij het leuk dat hij in een uur tijd twee tandjes door kreeg als ik mij niet vergis dan heeft hij nu drie tandjes.Nu wij waren ook erg gelukkig dat wij lazen in een uwer brieven dat hij zo best te eten kreeg.Wij missen Gieltje en Jo wel heel erg doch wij zijn dankbaar dat zij op dezen manier weg zijn gegaan daar er hier zo vele ouders hun kinderen op een andere wijze weg hebben moeten brengen van de honger en al hadden wij de kinderen in het leven mogen behouden dan waren het waarschijnlijk voor hun gehele leven zwakkelingen geweest. Zij hebben het nu veel beter dan onze Henny die moet hoofdzakelijk leven op twee boterhammen en een half litertje eten uit de keuken en daarbij is het eten bij ons in de Spaarndammerbuurt zeer slecht. Van dat beetje eten gooit hij nog een groot gedeelte aan stukjes suikerbiet weg, dat kan het kind niet eten dus U kunt wel nagaan wat het kind naar binnen krijgt. Mijn man is besteller bij de PTT dus van dat salaris kun je niet zeggen ik koop een broodje of iets anders clandestien daar een clandestine brood alleen al in prijs varieerd van F22,50 tot F30,00.Wij hopen maar dat de oorlog gauw is afgelopen. Nu wij hopen maar dat U ons gauw weer wat van Gieltje laat weten onze gedachten zijn steeds bij hem en Jo. Wij zijn u erg dankbaar dat u  ons steeds op de hoogte houd en tevens zijn wij U en alle die daaraan medewerken zeer dankbaar voor de heerlijke verzorging die Gieltje bij U heeft. Nu daar het reeds donker begint te worden en ik nog het een en ander heb te doen moet ik nu eindigen met een paar flinke kussen van ons allen en nogmaals de hartelijke dank die aan het welzijn van onze kleine schat medewerken.

Hoogachtend, Fam. De Bast.